Docenten Tango

Kay Sleking is tangogitarist. Hij studeerde klassieke gitaar aan het Rotterdams Conservatorium. In de tweede fase van het conservatorium specialiseerde hij zich in de Argentijnse tango bij de Argentijnse gitarist, arrangeur en componist Coco Nelegatti. Hij studeerde in 2000 af, kreeg de ESSO-prijs voor jonge musici en werd docent aan het Rotterdams Conservatorium.
Hij geeft daar onder andere leiding aan het gitaarensemble Guitarras Portenas. Met dit ensemble en het Orquestra Tipica OTRA speelde hij in 2006 op het tangofestival in Buenos Aires.
Sleking arrangeert op verschillende niveaus voor gitaar, geeft workshops tangogitaar en tango-ensembles en presentaties tangogeschiedenis voor gitaar.
Hij treedt op als solist, als begeleider, in een ensemble of in een compleet orkest. Bijzonder puur klinkt de tango als Sleking solo speelt. Maar ook in combinatie met een bandoneonist, violist, pianist, contrabassist of een zanger klinkt zijn tango prachtig melancholiek. Naast gitaar speelt Sleking ook contrabas in verschillende formaties. Hij was onder meer te horen in Het Concertgebouw en De Kleine Komedie in Amsterdam, en in de Rotterdamse Doelen. Hij speelde op het Ullapool Guitar Festival in Schotland, het Healdsburg Guitar Festival in San Francisco en het Festival de Fénétrange in Frankrijk.
In 2006 kwam de solo-cd Guitarra Y Tango uit, met traditionele tango's in nieuwe arrangementen. In hetzelfde jaar bundelden Sleking en bandoneonist Victor Hugo Villena hun krachten en in april 2008 verscheen hun eerste cd. In 2008 kwam ook de CD 'Flor de Lino' uit van zijn gitaartrio Guitarras Tango.
Meer informatie over hem vind je op www.tangomuziek.nl

Martin de Ruiter studeerde accordeon aan de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten, en kamermuziek aan het Rotterdams Conservatorium. Hij speelde met Het Nederlands Blazersensemble, Nederlands Philharmonisch Orkest, Scapinoballet, Slagwerkgroep Den Haag en het Metropole Orkest. En werkte mee aan theaterproducties bij o.a. Toneelgroep Amsterdam, Het Nationale Toneel en Huis aan de Amstel, als speler en als componist.
Als solist en dirigent werkte hij op festivals in Nederland (o.a. in de IJsbrekerserie ‘Nederlandse solisten’ en het festival ‘Musica Sacra’), in Duitsland (o.a. op het festival ‘A*Devantgarde’ in München) en in Frankrijk (o.a. op ‘Octobre en Normandie’ in Rouen, ‘Musicavoix’ in Evreux en ‘Musique Action’ in Vandoeuvre-les-Nancy).
In 1992 begon hij bandoneón te spelen. In 1995 richtte hij het kwartet ‘El Conjunto’ op, een gezelschap dat hij later uitbreidde tot het kwintet ‘Conjunto Nuevo’. Hij stond hiermee op podia in Nederland, België, Duitsland, Frankrijk, Uruguay en Argentinië en verscheen in verschillende TV programma’s (o.a. ‘Reiziger in Muziek’ en ‘Zaal Hollandia’) en op diverse festivals (o.a. ‘Poetry International’, ‘Dunya-festival’ en ‘Festival Internacional en Uruguay Viva el Tango’).
Hij speelde solo-bandoneon in de tango-opera ‘Maria de Buenos Aires’ van Astor Piazzolla in uitvoeringen in Nederland en Japan, en solo-bandoneon in de ‘Misa Tango’ van Luis Bacalov.
Hij gaf meer vele jaren accordeonles o.a. aan Amersfoortse Muziekschool en op projectbasis aan de Amsterdamse Hogeschool v/d Kunsten. Martin de Ruiter is muziekmedewerker in het Filmmuseum.
www.martinderuiter.com

Sophie de Rijk, Viool
Na het afronden van haar studie Musicologie aan de Universiteit Utrecht, stortte Sophie zich op haar grote passie: Argentijnse Tango. Ze koos voor de Tango afdeling aan het conservatorium in Rotterdam, een nieuwe en unieke opleiding in Europa. Ze studeerde daar viool bij Benzion Shamir en Sexteto Canyenge-violist Martijn van der Linden, ensemble- en arrangeerlessen bij Gustavo Beijtelmann, Carel Kraayenhof en Leo Vervelde. Sophie speelde in diverse tango ensembles als OTRA, Sexteto Puñal, en Tincho, had workshops bij Juan José Mosalini en leden van Color Tango. Tijdens haar verblijf in Buenos Aires speelde zij in het vermaarde Orquesta Escuela o.l.v. Emilio Balcarse en volgde er vioollessen bij Ramiro Gallo en Pablo Agri.
Van de hand van Sophie zijn verscheidene artikelen over tango verschenen.
In 2003 richtte zij Pavadita tango string quartet op. . Met Pavadita, waarvoor zij ook de arrangementen schrijft, speelt zij op diverse podia in Nederland en daarbuiten en werkte ze samen met o.a. Victor Hugo Villena, Ibrahim Ferrer (North Sea Jazz), Thé Lau, Tom Barman en Katharina Vermeulen (Nekka, be).
In 2009 maakte zij met “Pueblo” haar debuut als componiste. De productie van beide cd’s van Pavadita - “con cuerda “ en “cuerdas con fueye” - (muziek, tekst en layout) was in handen van Sophie.
Naast het spelen in tango ensembles is zij ook werkzaam als remplaçant in diverse kamermuziek ensembles, zoals het Camerata Antonio Lucio van Emmy Verhey.
www.pavadita.com

Astrid Cerpentier (Antwerpen) nam haar allereerste danslessen toen ze een jaar of 5 was.
Haar allereerste danspasjes dateren waarschijnlijk van nog vroeger :-). Gestart met klassiek
ballet, op 18-jarige leeftijd een (verplichte) stijldanscursus, nog later wat salsalessen en via al
deze omzwervingen in 2004 bij tango uitgekomen.
Voor haar beroep geeft Astrid al sinds 1997 les, waarvan de laatste jaren als lector
communicatie aan de lerarenopleiding voor volwassenen in Antwerpen. Astrid geeft op
regelmatige basis tangoles in Antwerpen met haar eigen organisatie tango alegre, o.a.
samen met Bennie Bartels.
Voor meer informatie, foto’s en filmpjes van Astrid: zie www.tangoalegre.be

Bennie Bartels is professioneel danser (klassiek/modern) en heeft al reizende het tangoleven opgepikt. Vanaf 1995 duikt Bennie, met partner Martine Berghuys, één van de pioniers in de Nederlandse tango, geheel onder in de tango: lesgeven, performances, choreografie en film.
Bennie denkt eerst vanuit beweging, dan dans en dan die prachtige, geconcentreerde en gefocuste vorm die Tango Argentino heet. Iedereen kent beweging, ritme en dynamiek met de daarmee gepaard gaande emoties vanuit zijn of haar dagelijkse leven. Zijn focus is hoe vanuit dit gegeven bij de tango van de Argentijnen te komen zonder iets van onze eigen autenticiteit te verliezen. Geconcentreerd en speels, gedisciplineerd en vrij, je eigen ritme tegenover dat van je partner en de muziek. Contact via de huid, spieren en botten tot in het hart van de zaak.
Bennie houdt van de dans om het dansen en het plezier, en als zijnde de meest complete en directe vorm van communicatie.
Zie www.benniebartels.com voor meer informatie.
